چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ - ۰۶:۵۴
کد خبر: 403733

منیزیم به دلیل نقش در شل شدن رگ‌های خونی ممکن است به کاهش فشار خون کمک کند، اما نتایج مطالعات درباره اثربخشی مکمل‌های آن یکسان نیست. شواهد نشان می‌دهد این ماده معدنی به‌ویژه برای افراد مبتلا به کمبود منیزیم، فشار خون بالا و مقاومت به انسولین می‌تواند مفید باشد.

مکمل منیزیم می‌تواند فشار خون را کاهش دهد؟

به گزارش سلامت نیوز به نقل از verywellhealth، منیزیم نقش مهمی در شل شدن رگ‌های خونی دارد و از این طریق ممکن است به کاهش فشار خون کمک کند. با این حال، نتایج پژوهش‌ها درباره میزان تأثیر این ماده معدنی و اینکه آیا مصرف مکمل‌های آن واقعاً می‌تواند فشار خون را کاهش دهد، هنوز یکسان نیست.

منیزیم برای چه افرادی ممکن است فشار خون را کاهش دهد؟

تصور می‌شود منیزیم از طریق کمک به شل شدن رگ‌های خونی، در تنظیم فشار خون نقش دارد. همچنین این ماده معدنی با برخورداری از خواص آنتی‌اکسیدانی می‌تواند از آسیب به عروق خونی جلوگیری کند.

برخی مطالعات تأثیر منیزیم بر کاهش فشار خون را محدود یا نامشخص دانسته‌اند، اما پژوهش‌های دیگر شواهد قوی‌تری از فواید آن ارائه کرده‌اند. با این حال، درباره مقدار منیزیم مورد نیاز برای مشاهده این اثر نیز اتفاق‌نظر وجود ندارد.

یافته‌های پژوهشی نشان می‌دهند منیزیم ممکن است در گروه‌های زیر به کاهش فشار خون کمک کند:

  • افراد دارای کمبود منیزیم: تحلیل ۳۴ مطالعه نشان داده است مصرف مکمل منیزیم می‌تواند فشار خون را به میزان معناداری کاهش دهد؛ هرچند به نظر می‌رسد این تأثیر بیشتر در افرادی مشاهده می‌شود که با کمبود این ماده معدنی مواجه هستند.

  • افراد مبتلا به فشار خون بالا که هنوز درمانی دریافت نمی‌کنند: برخی مطالعات از تأثیر منیزیم بر کاهش فشار خون در این افراد حمایت می‌کنند.

  • افراد مبتلا به فشار خون کنترل‌نشده که تحت درمان هستند: مصرف منیزیم ممکن است به کاهش بیشتر فشار خون در این گروه کمک کند.

همچنین، مصرف مکمل منیزیم در برخی مطالعات با کاهش فشار خون در افراد مبتلا به شرایط زیر همراه بوده است:

  • دیابت

  • پیش‌دیابت

  • مقاومت به انسولین

  • بیماری‌های قلبی

با این حال، منیزیم برای افراد دارای فشار خون طبیعی یا افرادی که فشار خونشان با درمان به‌خوبی کنترل شده است، فایده مشخصی در کاهش فشار خون نشان نداده است.

منیزیم چه نقشی در بدن دارد؟

منیزیم یک ماده معدنی است که در مواد غذایی، مکمل‌ها و برخی داروها یافت می‌شود و در بسیاری از فرایندهای حیاتی بدن نقش دارد.

مهم‌ترین عملکردهای منیزیم عبارت‌اند از:

  • کمک به تنظیم فشار خون و قند خون

  • حفظ عملکرد طبیعی عضلات و سیستم عصبی

  • مشارکت در ساخت پروتئین، استخوان و DNA

  • حفظ سلامت استخوان‌ها از طریق کمک به افزایش تراکم استخوان

  • کاهش خطر پوکی استخوان و شکستگی‌های ناشی از کاهش تراکم استخوان

در سال ۲۰۲۲، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) مجوز استفاده از یک ادعای سلامت مشروط را برای مواد غذایی و مکمل‌های حاوی منیزیم صادر کرد. بر اساس این مجوز، تولیدکنندگان می‌توانند روی برچسب محصولات خود اعلام کنند که دریافت مقدار کافی منیزیم از طریق رژیم غذایی ممکن است خطر فشار خون بالا را کاهش دهد؛ با این حال، FDA تأکید کرده است که شواهد علمی در این زمینه همچنان متناقض و غیرقطعی است.

چه مواد غذایی سرشار از منیزیم هستند؟

متخصصان توصیه می‌کنند افراد تا حد امکان منیزیم مورد نیاز بدن را از طریق مواد غذایی طبیعی دریافت کنند؛ زیرا این مواد علاوه بر منیزیم، ترکیبات مغذی دیگری مانند فیبر دارند که فواید متعددی برای سلامت بدن دارند.

مهم‌ترین منابع غذایی منیزیم عبارت‌اند از:

  • تخمه کدو

  • دانه چیا

  • بادام

  • اسفناج

  • بادام هندی

  • بادام زمینی

  • لوبیای سیاه

  • سویای سبز (ادامامه)

  • کره بادام زمینی

  • سیب‌زمینی

مقدار توصیه‌شده روزانه منیزیم:

گروه سنی

مردان

زنان

۱۹ تا ۳۰ سال

۴۰۰ میلی‌گرم

۳۱۰ میلی‌گرم

۳۱ سال به بالا

۴۲۰ میلی‌گرم

۳۲۰ میلی‌گرم

مصرف مکمل منیزیم ضروری است؟

در حالت ایده‌آل، بهتر است ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز بدن از طریق یک رژیم غذایی متنوع و سرشار از مواد مغذی تأمین شوند. با این حال، در برخی شرایط ممکن است فرد نتواند نیاز روزانه خود به منیزیم را تنها از طریق غذا برطرف کند و به مکمل نیاز داشته باشد.

آزمایش‌های خون می‌توانند به تشخیص کمبود منیزیم کمک کنند.

احتمال کمبود منیزیم در گروه‌های زیر بیشتر است:

  • افراد ۶۵ سال به بالا؛

  • افراد مبتلا به بیماری‌های دستگاه گوارش؛

  • افراد مبتلا به دیابت نوع ۲؛

  • افرادی که به‌طور طولانی‌مدت مصرف مشکل‌ساز الکل دارند.

تصمیم‌گیری درباره مصرف مکمل منیزیم باید متناسب با شرایط هر فرد و با مشورت متخصص تغذیه، داروساز یا پزشک انجام شود؛ زیرا این مکمل‌ها ممکن است عوارض جانبی داشته باشند یا با برخی داروها تداخل ایجاد کنند.

همچنین، هیچ مکملی به‌تنهایی برای درمان، معالجه یا پیشگیری از بیماری در نظر گرفته نمی‌شود.

چگونه مکمل منیزیم مناسب را انتخاب کنیم؟

مکمل‌های منیزیم در انواع مختلفی عرضه می‌شوند و ممکن است هر نوع برای هدف خاصی مناسب‌تر باشد.

با این حال، هنوز شواهد علمی کافی برای تعیین دقیق بهترین نوع و مقدار مصرف منیزیم با هدف کاهش فشار خون وجود ندارد و نتایج مطالعات باید با احتیاط تفسیر شوند؛ زیرا برخی انواع مکمل‌های منیزیم کمتر مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

مطالعات نشان داده‌اند فواید مکمل منیزیم در افرادی که داروهای فشار خون مصرف می‌کنند، بیشتر است. با این حال، انتخاب نوع و مقدار مکمل باید با مشورت پزشک انجام شود.

عوارض احتمالی مصرف منیزیم

منیزیم موجود در مواد غذایی طبیعی معمولاً خطری برای بدن ندارد و نیازی به محدود کردن مصرف آن نیست.

اما توصیه می‌شود بزرگسالان روزانه بیش از ۳۵۰ میلی‌گرم منیزیم از طریق مکمل‌ها یا داروها دریافت نکنند.

مصرف بیش از مقدار توصیه‌شده می‌تواند عوارض زیر را به همراه داشته باشد:

  • اسهال

  • تهوع

  • گرفتگی و درد شکم

  • در موارد مصرف بسیار زیاد، اختلال در ریتم ضربان قلب.

تداخل منیزیم با داروها

مکمل‌های منیزیم ممکن است با عملکرد برخی داروها تداخل داشته باشند؛ از جمله:

  • داروهای بیس‌فسفونات برای درمان پوکی استخوان، مانند آلندرونیت؛

  • برخی آنتی‌بیوتیک‌ها، از جمله تتراسایکلین‌ها و کینولون‌ها؛

  • داروهای مدر یا ادرارآور، مانند فوروزماید، هیدروکلروتیازید و اسپیرونولاکتون؛

  • مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPI) که برای درمان زخم معده و رفلاکس اسید استفاده می‌شوند، مانند ازومپرازول و لانسوپرازول.

برای جلوگیری از تداخل‌های دارویی و عوارض احتمالی، پیش از شروع مصرف مکمل منیزیم باید با پزشک یا داروساز مشورت کرد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha